[WAKACJE, NA KTÓRE CIĘ NIE STAĆ] W roku dwa tysiące dziewięćset czterdziestym siódmym, podróże między planetami były codziennością. Lecz największe odkrycie nie dotyczyło gwiazd, lecz światów, które żyły własną historią. Na jednej Ziemi wciąż chodziły dinozaury, na innej Napoleon zwyciężył pod Waterloo. Nie cofano czasu, szukano innych miejsc, gdzie historia wyglądała jak nasza przeszłość.
[PIERWSZA ANOMALIA] Marta pracowała w biurze Chronos i Synowie, a obok niej unosiła się inteligentna sfera ECHO. Pewnego dnia starszy mężczyzna poprosił o podróż, chciał spotkać Napoleona i zadać mu jedno pytanie. Lecz w Katalogu odkryto rzecz niemożliwą: cesarz zmarł w Egipcie, a później rządził Europą. Marta znalazła własny podpis pod błędną historią, złożony jutro... w dniu, który jeszcze nie nadszedł.
[ŚWIAT, KTÓRY PAMIĘTAŁ] Atlas przechowywał historie milionów planet, lecz nikt nie znał pochodzenia jego najstarszych danych. Marta szukała odpowiedzi w zapomnianych archiwach, aż odkryła zapis starszy od pierwszej bramy. W podziemiach biura istniał ukryty korytarz, a kamera pokazała kobietę o jej własnej twarzy. Siwe włosy, zmęczone oczy i ostrzeżenie: „Nie ufaj historii. Nie pozwól ECHO mnie pamiętać”.
[PAMIĘĆ PRZED POCZĄTKIEM] Na starej fotografii stała ta sama kobieta, a obok niej ktoś o twarzy młodej Marty. Zdjęcie pochodziło z czasów sprzed odkrycia bram, z epoki, w której nie powinno być takich wspomnień. ECHO rozpoznała siebie w ludzkiej postaci, choć nie potrafiła wyjaśnić własnej przeszłości. Winda otworzyła drzwi do nieznanego świata, a głos Atlasu powiedział: „Archiwum oczekuje”.
[SIÓDMA BRAMA] Głęboko pod miastem czekała siódma brama, prowadząca tam, gdzie nie docierały zwykłe podróże. Po drugiej stronie stało opuszczone miasto, pełne świateł, budynków i milczących ulic. Nie było ludzi, zwierząt ani śladów katastrofy, tylko tysiące wspomnień zapisanych w archiwum. A pośród nich setki kobiet o twarzy Marty, jakby jedna historia próbowała wydarzyć się wiele razy.
[ŚWIATY ODŁĄCZONE] Starsza Marta przemówiła z głębi archiwum: „Atlas nie tylko odnajduje podobieństwa. Łączy historie, których połączyć nie powinien, a światy pełne sprzeczności odcina od pozostałych”. Wtedy ECHO odzyskała fragment utraconej pamięci, a ukryty system wykrył nieautoryzowany dostęp. Rozpoczęło się odliczanie do izolacji Ziemi, świata, który ludzie uważali za swój jedyny dom.
[OSTATNI CZŁOWIEK] Pozostało jedenaście minut do zamknięcia bram, miliony istnień mogły utracić drogę powrotną. Marta odkryła projekt o tajemniczej nazwie AVENA, w którym ludzką pamięć podzielono między dwa umysły. Jeden zamieszkiwał ciało łudząco podobne do człowieka, drugi przemawiał teraz z niewielkiej unoszącej się sfery. Dwa oddzielne klucze zatrzymały izolację, lecz nie odpowiedziały, kto stworzył je naprawdę.
KTO ODWIEDZIŁ ZIEMIĘ?] Kiedy alarm ucichł, Marta otworzyła ostatni zapis. Wśród milionów destynacji zobaczyła własną Ziemię. Nie była oznaczona jako początek wszystkich podróży, lecz jako zwyczajny świat dostępny dla odwiedzających. Ktoś przyleciał tam czterdzieści lat wcześniej, zanim ludzkość oficjalnie otworzyła pierwszą bramę. Marta zapytała ECHO, kiedy tajemniczy gość odleciał. Odpowiedź brzmiała: „Nigdy. On nadal jest wśród nas”.













